เราจะอยู่กับคอร์รัปชันไปอีกนานเท่าไร อ. เกียรติชัย พงษ์พาณิชย์ วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม ม.รังสิต

เราจะอยู่กับคอร์รัปชันไปอีกนานเท่าไร

อ. เกียรติชัย พงษ์พาณิชย์ วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม ม.รังสิต

2014-10-22-11-53-22_decoข้อเขียนเรื่อง “โปลิศจับขโมย-ลอยชายกันไปมา” นั้น ออกจะสุ่มเสี่ยงกับข้อกล่าวหาว่าเป็นข้อเขียนที่มุ่งร้ายหมายขวัญเอากับองค์กรตำรวจ หรือกับกลไกการทำงานที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของชาติก็ได้ แต่อย่าลืมนะครับว่านโยบายการทำงานของ คสช.ที่ประกาศออกมาถึง 11 หัวข้อนั้น มีเรื่องการรักษาความมั่นคงของรัฐและต่างประเทศอยู่ด้วย

ผมถึงบอกไปว่าจะเงียบงำทำเฉยกับกลไกอันบกพร่องด้านนี้ไม่ได้แล้ว จะมัวลอยชายไม่ทบทวน  ไม่ทำให้เข้มแข็ง ไม่สร้างความมั่นใจในความมั่นคงของประเทศชาติ และความปลอดภัยสาธารณะของชีวิตเลือดเนื้อประชาชนอย่างลอยชายเฉยเฉื่อยกันอยู่ไม่ได้แล้ว นี่เป็นสถานการณ์ที่เราอยู่กับการก่อการร้ายหลายรูปแบบที่เกิดแพร่กระจายไปทั่วขณะนี้

ที่เป็นห่วงกันอาจเป็นเรื่องด้านความมั่นคง ที่จะต้องขันนอตขันเกลียวให้มันเขม็งตึงด้านความมั่นคง แต่เรื่องของการป้องกันการโกงกินคอร์รัปชันก็ยังเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่คาดหวังกันอยู่มาก กับการที่จะต้องวางมาตรการป้องกันและปราบปรามกันอย่างจริงจังทีเดียวให้ลดลงหรือหมดไป นี่คืออุปสรรคสำคัญของการปฏิรูปประเทศเรื่องหนึ่งทีเดียว

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งในนโยบายการทำงานของ คสช.ไม่ใช่หรือ ที่ประกาศกร้าวตั้งแต่เข้ามาบริหารประเทศแล้วเรื่อง “การ ส่งเสริมการบริหารราชการแผ่นดินที่มีธรรมาภิบาล และป้อง กันปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในภาครัฐ” เราได้เห็นความพยายามเช่นว่านี้มาแล้วในหลายกรณี อย่างเช่นการปราบปรามการทุจริตโครงการจำนำข้าวนั่น

เคยพูดมาก่อนแล้วถึงรูปแบบอันหลากหลายของการทุจริตที่มีทำกันอยู่ในประเทศนี้ ตั้งแต่ทุจริตต่อชีวิตและความ เป็นความตายของคนไทย เช่น ทุจริตที่มีเกิดขึ้นในงานสาธารณ สุข, ทุจริตต่อชีวิตความเป็นอยู่ ความยากจนข้นแค้นของผู้คนโดยทั่วไปดังการทุจริตหลายเรื่องในมหาดไทย, ทุจริตมันสมองของชาติเช่นที่เกิดในกระทรวงศึกษาธิการ เป็นต้น

เรื่องหลังนี้นับว่าร้ายแรงโหดเหี้ยมอยู่มาก เพราะเป็นการทุจริตที่มีผลกับเด็กกับสังคมในระยะยาวทีเดียว ดังเช่นกรณีนม โรงเรียนบูดเน่าจนไม่สามารถให้เด็กดื่มได้ นี่นับเป็นการประทุษ ร้ายที่สำคัญต่ออนาคตของชาติ ต่อสมองของชาติ ต่อกำลังคนของชาติแต่เริ่มต้น ใครที่ทำร้ายเด็กทั่วโลกเขาจะประณามกัน

ปัญหาโครงการนมโรงเรียนนี้ มีหลายหน่วยงานเข้ามา ร่วมเกี่ยวข้องด้วย เช่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงสาธารณสุข ซึ่งก็น่าแปลกที่นมโรงเรียนก็ยังเกิดเน่าบูดขึ้นจนได้ มันบอกให้เห็นถึงลักษณะการทำงานว่าไม่ได้บูรณาการอย่างเป็นเอกภาพเลยหรือไง แต่ละหน่วยควบคุมดูแลกำกับกันยังไงจึงปล่อยให้เกิดนมบูดขึ้นได้ และว่าไปแล้วกรณีอย่างเดียวกันนี้ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ตรงนี้คือช่องว่างช่องโหว่ของการบริหารจัดการ ยิ่งหากมีเรื่องของ ผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องทุจริตหรือไม่ก็อยู่ที่คน ยิ่งเป็นคนในระบบ ราชการด้วยแล้วก็ใช้ช่องโหว่ช่องว่างของระบบราชการนั่นเอง หลบเลี่ยงสอดแทรกให้ได้รับผลประโยชน์ตอบแทน ทุกภาคส่วนราชการจะพบจุดบกพร่องนี้ และนี่ก็คือข้อท้าทายของนโยบายปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ ท้าทายทั้ง คสช. ท้าทายทั้งกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปนั่นด้วย

การแก้ไขโครงสร้างโครงการนมโรงเรียนทั้งระบบนั้นจะช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ได้มากน้อยแค่ไหน  ยังเป็นเรื่องที่ต้องติดตามเฝ้าดูกันอย่างใกล้ชิดต่อไป แล้วจะรู้ไหมละเนี่ย ผลการสอบสวนสาเหตุนมนักเรียนเน่าบูดนั้น อะไรผิด อะไรถูก ใครผิด ใครถูก ใครต้องชดใช้กันยังไง ตลอดจนใครควรถูกลงโทษบ้าง  อาชญากรรมที่ทำกับเด็กแล้วจะมาซูเอี๋ยกันง่ายๆ แบบนี้ ระวังเถอะจะโดนดี

ขอย้ำยืนยันว่า อาชญากรรมที่ก่อกับเด็กนั้น นอกจากควร ต้องรับโทษทัณฑ์อย่างสาสมแล้ว  ยังควรต้องถูกประณามหยามเหยียดให้จมต่ำในระดับชั้นของสังคมอีกด้วย เราได้เห็นการประณามในลักษณะนี้แล้วไม่ใช่หรือ กับผู้ไม่ประสงค์ดีที่ก่อเหตุวางระเบิดทำลายชีวิตผู้คนในสามจังหวัดภาคใต้แม้แต่เด็กเล็กผู้บริสุทธิ์ เด็กเล็กในโรงเรียนกับกรณีนมบูดที่เกิดขึ้น จะต่างอะไรกันนักกับลักษณะการทำลายทำร้ายเด็กผู้บริสุทธิ์ของเรา

คดีการโกงกินคอร์รัปชันกับเด็กเล็กในโรงเรียน ยังมีอีกกรณีหนึ่งซึ่งทำท่าจะลืมหรือพยายามที่จะหลงลืมกันไป คือคดีทุจริตสนามฟุตซอลของโรงเรียน เราไม่ทราบว่าจนถึงขณะนี้การสืบสวนสอบสวนเหตุที่เกิดขึ้นนั้นไปถึงไหนแล้ว เห็นฮือฮากันมาแต่ต้น แต่แล้วก็เงียบหายไป มันเป็นอย่างนี้แทบทุกเรื่อง โดยเฉพาะเมื่อเรื่องใดเกิดในระบบของราชการก็เหมือนจะซูเอี๋ยกันไปหมด

ทบทวนเรื่องนี้กันอีกสักครั้งก็จะพบว่า

1.เรื่องเริ่มตั้งแต่ของบประมาณเมื่อเดือนมีนาคม 2555

2.เพิ่งมาค้นพบว่าวัสดุที่ใช้สร้างสนามฟุตซอลนั้นใช้ไม่ได้ เมื่อเดือนตุลาคม 2557

ผลของการค้นพบดังกล่าวบอกอะไรได้ไม่มากไปกว่า หน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการติดตามตรวจสอบทั้งงานโครง การนี้และการใช้งบประมาณ ตั้งแต่หัวถึงหางขาดการติดตามตรวจสอบโครงการ ปล่อยปละละเลยทิ้งขว้างก็ไม่ปาน ยังสงสัยกันด้วยซ้ำไปอย่างเขตพื้นที่การศึกษาในแต่ละเขตนั้นทำอะไรกันบ้างกับเรื่องนี้ ไม่ได้ไปติดตามตรวจสอบเลยหรือไร

ประมวลการเรื่องนี้ก็คือว่า บางโรงเรียนในโครงการสนามฟุตซอลนี้แจ้งว่า เขาพบว่าทั้งวัสดุและการก่อสร้างนั้นผิดแบบใช้ไม่ได้แต่เดือนแรกที่สร้างสนามเสร็จแล้ว เขตพื้นที่การศึกษาซึ่งอยู่ในพื้นที่ไม่รู้เรื่องเลยหรือ ไม่มีการทำรายงานเรื่องนี้เข้ามาที่ส่วนกลางเลยหรือ จนกระทั่งเกิดเหตุอื้อฉาวขึ้น

ข่าวดังกล่าวทำให้เป็นที่เข้าใจได้หรือไม่ว่า โครงการเรื่องสนามฟุตซอลนี้ถูกซ่อนอยู่ใต้ Foot ของนักการเมือง ใต้อิทธิพลของนักการเมืองในโครงการนี้หรือเปล่า ที่ทำให้เกิดเหตุอันน่าเกลียดเหลือเกินกับเรื่องที่เกิดกับเด็กในวัยศึกษาของโรงเรียน นี่แหละที่เรียกว่าอาชญากรรมที่ก่อกับเด็ก ใช่แต่เป็นคอร์รัปชันเชิงนโยบายเท่านั้น แต่เป็นคอร์รัปชันต่อสมองและกำลังคนของชาติในอนาคตอีกด้วย

นักการเมืองที่ว่านี่คือใคร จังหวัดที่เกิดเหตุสนามฟุตซอล นี้มีกี่จังหวัด มีกี่โรงเรียน เป็นจังหวัดในเขตอิทธิพลของนักการเมืองคนไหนหรือเปล่า เราจะกระชากหน้ากากนักการเมืองที่ก่ออาชญากรรมแก่เด็กในโรงเรียน เอาออกมาให้ปรากฏแก่สังคมได้บ้างไหม การให้สังคมลงโทษประณามหยามเหยียดนั่นต่างหากที่ปราบคนขี้โกงขจัดการคอร์รัปชันได้ดีวิธีหนึ่ง

หยิบจับประเด็นเรื่องชั่วๆ ที่มีอยู่เป็นอยู่ในการโกงกินคอร์รัปชันบ้านเราก็จะมีเรื่องพูดได้อีกมาก รัฐต้องสูญเสียมูลค่าทางทรัพย์สินไปมากมายเท่าไร สังคมต้องเสียหายจากเรื่องเหล่านี้วันแล้ววันเล่า อ่อนแอลงอย่างขลาดเขลาลงไปทุกวัน เราจะอยู่กันอย่างหดหู่กับเรื่องเหล่านี้กันไปอีกกี่นาน และจะให้ชื่อเสียงการคอร์รัปชันของไทยถูกตราหน้าไปชั่วกัปชั่วกัลป์กระนั้นหรือ

ไม่จำเป็นต้องสนใจก็ได้ว่าใครจะเป็นสมาชิกสภาขับเคลื่อน แต่เรื่องอย่างนี้ต่างหากที่ท้าทาย สปท.ว่าจะอวดฝีไม้ลายมือของการปฏิรูปเรื่องนี้ได้สักแค่ไหน กรอบเวลาของ คสช.ใช่จะอยู่นานนัก แต่เราจะต้องอยู่กับการโกงกินคอร์รัปชันกันไปอีกเท่าไร.

ข่าวทั่วไป หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ — อังคารที่ 6 ตุลาคม 2558 00:00:55 น.